İçimden Gelenler, In my mind

 Çok ayıp oldu blog. Sana 3 gündür yazmadım. Daha da yazar mıyım bilmiyorum genelde böyle oluyor. 2 kere ipin ucu kaçarsa böyle oluyor. Kitapta da ilk defa 2 gün üst üste saldım. 3*30 dan 1.30 saat kitap okumam lazım. Okunur mu okunur. Kitap okumayı seviyorum. Bilgisayarı aldım. Öbür gün denize gittim. Sonraki gün arkadaşımla buluştum. Tüm gün ingilizce konuştuk bu çok hoştu. 

 Evet sonunda yeni bir bilgisayar aldım. Sırada ki soru şimdi ne yapacağım. İnanın bende bilmiyorum. Onca zaman bilgisayar bilgisayar diye çılgın attım ve şuan ne yapacağımı bilmiyorum. Kendime yeni amaçlar yeni uğraşlar ve yeni planlamalar yapmalıyım. Bu şekilde gelişimime katkı sağlayacak yeni şeyler bulabilirim. Bilgisayarım biraz büyük. 14" den sonra 16" gerçekten çok büyük geliyor. Klavyesi biraz garip. Klavyeye alışmam lazım. Artık yeni uğraşlar ve yeni heyecanlar ile güzel işler yapmam gerekiyor.  Online buisness

 Sıkıldım bugün yazı yazmıyorum 

 bir gece haber gelecek ben her zaman hazır olan çantamın içine bir tomar para daha atıcam. Sonrasında beni bekleyen arabama bineceğim. Yolda belgeleri karıştıracağım o sırada arkadan west world müziğim çalıcak. Minik bir değerlendirme yapıcam. Ufak bir tahayyülden sonra. Her zaman ki gibi heyecanla işe girişeceğim.  Gözümü dünyanın öbür ucunda açacağım. Bu bu şekilde gidip gelicek.

 Oh dün akşam arkadaşımda kaldım ve şuan bir başka arkadaşımın evinde kalıyorum. Ama burada 4 5 gündür kaldığım için burayı ev belledim. Dün akşam eve mi gitsem acaba diye düşünüp durdum. Kendimi garip hissettim. Neden bu kadar evcimenim yada ne istiyorum bilmiyorum. Geçen ay ekonomik olarak biraz sıkıntı da gibiydim. O yüzden biraz kendimi eve bağladım. Şuan öyle de değilim ama neden bunu yapıyorum ? Neden ev seviyorum bu kadar bilmiyorum.  Hala sıkılmaya devam ediyorum. Çok yerinde olmayan düzenimi çok seviyorum. Ama bir evin içinde yalnız olmak şahane. Rahatsın karışan eden yok. Bazen canın sıkılıyor evet. Arada takılacak insanlar lazım.

Nefes almayı unuttuğum zaman her şey kitleniyor. Kendime hatırlatma yapmam gereken bir totem lazım. Totem bana burada olduğumu hatırlatması lazım. Anda kal totemim. Bu genel olarak saatim oluyor. Saat tamam ama biraz daha can sıkıcı bir şey olması lazım. Canım sıkılmazsa yaratıcı ruhum açığa çıkmıyor. Bu ruhu tetiklemem lazım evet tetikleyici bir şey lazım bana. 

 Güzel 1 idman ve 31'in düzeltmeyeceği şey yok. Dün bu salak tweete patladım. Fakat lanet olsun ki doğru. Erkekler böyle önce vücudunu çalıştırıp enerjiyi attıracaksın daha sonra kafaları çalışmaya başlıyor. Bu sıralar bu biriken enerjiyi atmak için kafam sadece sikime çalışıyor. Bu durumdan sıkıldım. Gerçekten canımı sıkmaya başlıyor. Artık harekete geçmem lazım bir şeyler yapmam lazım. Durgunluğumu atıyor gibi hissediyorum. Bu da demek oluyor ki harekete geçmemiz lazım. Dün ne öğrendim diye düşünüyorum. Okuduğum kitapla alakalı 3 farklı türk dönemi kitabı incelediler. Şunu net olarak söyleyebilirim ki 1950 de serbest piyasa ekonimisine geçerken beli doğrulmamış ülkenin içinden geçilmesine nasıl izin verdiniz ? Şu an halk böyle koyunken, osmanlıdan çıkma şehir görmemiş köylülere, atatürk döneminde yüzlerine gülünmüş. Tam insana çevrilmeye çalışırken ne diye bu kadar serbest bıraktınız ?  Sinirlendim yine. Ülke düzenli şekilde medeniyet seviyesine yükselirken ve bu yükselme ta...

 Güne 150 dolar liq olarak başladım. Muheşem değil mi ? Dolar kuru-17.38 tl şuan- uçmuş gidiyor. 2500 tl civarı girdi. Yapacak bir şey yok. Her zaman ki gibi aza kanaat edemeyen çoğu hiç bulamaz. Az zarara kanaat edemezsen 150 dolardan olursun. Kendime düzgün planlar koymam lazım. İlk hedef 150 doları yerine koymak. Sonra ki hedef. 600 dolara çıkmak.  İşin komik yanı o kadar iyi uyudum ki anlatamam. Deliksiz uyudum. Bir kaç sefer alarma kalktım fakat yarın yokmuş gibi uyudum. Sonuç 150 dolar eksideyim. Az uyusamda her türlü liq olacaktım ama burada kastettitğim şey ne zaman rahat diyip koyversem, başıma talihsiz olaylar geliyor.  Dün RR kavramına baktım risk reward kavramı. Poza girerken anında para kaybedeceğim olarak bakıp işleme giriyoruz. O para kaybına okay olduktan sonra pozda reward yakalamaya çalışılıyor. Umarım elimde kalan ufacık parayla RR yönetimini iyi yaparak kazanacağım. Lokasyon değiştirdim ve içimden dedim ki şimdi gelicem buraya çok iyi paralar kazanıcam...

 Rüyamda ocak yakıyorum. Sonrasında ocak sönmüyor. Ocağın üstünde bir şey var onun üstünde ki başka bir şeyi etkiliyor. Sonrasında sıcak sular fışkırıyor. Rüya tabirini araştırırken sadece rüyada ocak görmek diye araştırdım fakat rüyada sıcak su görmek ile alakalı bir araştırmam olmadı.  Rüyada ocak görme aile ile ilgili olan ilişkilerin iyi olacağına delalet eder yazdı ki şu sıralar berbat ilerliyor. İyi olmasını istemiyorum. Onun haricinde yuva kurmak gibi yazılan şeyler var. Bu isteyeceğim bir şey değil ama iyi bir gönül ilişkisi ile alakalı bir şeyler de yazıyor. Bu tahmin hoş olabilir.  Hadi şimdi kaynar su ve sıcak su ile alakalı neler yazıyor ona bakalım. Aşağıda yazan ile rüya ocak sönmemesi baya örtüşüyor. Gönlümden geçen iş değişikliğinin olacağına yorumluyorum. Rüyada Su Isıtmak Rüya tabircileri  rüyasında su ısıttğını gören kişiyi  bereketli, huzur dolu, bol kazançlı ve başarı dolu günlerin beklediğini belirtiyor. Ayrıca rütbe artışı, terfi gibi hayı...

 2 gün de 1 gelip 2 defa yazıyorum.  Burasi hiç çekici gelmiyor heralde bir başkası görebilir diye benim içimde ki yazma hevesini kapatıyor. Yazmayı seviyorum. Önemli olan kime yazdığım. Kendime yazıyorum. Yazmak her şeyi geliştiriyor.  Öğrendiğim şeyleri buraya aktarsam en azından bir taşla iki kuş vurabilirim. Bu sıralar hala bilgisayar bakıyorum. Taktım bilgisayar işine. Biraz sabretsem mi diyorum. Yine bilmiyorum. Sabırsız davranmak benim içimde var. Biraz sabretsem işler çözülecek gibi. Sabretmek kolay. Sabrederken neler yapacağım olay.  Yazmam lazım. Çok yazmam lazım. Öğrenmem lazım ingilizcemi sürekli geliştirmem lazım. Acaba türkçe müzikleri mi kessem diyorum. Bilemiyorum. Sanırım bunu yapacağım. Dediğim anda ingilizce müzik çaldı. Bu sıralar iyi hissediyorum. Sadece düşmemem lazım. Sürekli kendimi kampçılayıp hadi oğlum demem gerekiyor.  Bugün beynin acı çekmediğini öğrendim ki açık beyin ameliyatları bu şekilde yapılıyor. Beyin acı çekmiyor ama acı sin...

 Hiç bir bayram bayram gibi hissetmiyordum. Çok sahte geliyordu. Bu sefer sahteliği devam ettirmedim. Zorla yapılan bir eylem gibi geliyor. Ramazan bayramı en azından mantıklı geliyor. Öncesinde 30 gün oruç tutuluyor. Burada kurban var. Herhangi bir olay yokken günü geldiği için yapılıyor. Düşününce insanlar hacca gidiyor oradan biraz mantıklı geliyor.   Bu bayram gerçekten evdekilerle küsüm. Küslüğümde devam edecek. Kendi iç hesaplaşmalarını yapmadan benim hayatımı hiç etmelerine hakları yok. Bu hakkı onlara daha fazla vermeyeceğim. Yine aynı boku yaptım. Bir başkasına bel bağladım. Bel bağlarsan yolda kalıyorsun bu şaşmıyor. Konuşmak dahi yoruyor. Adım atasım gelmiyor. Amaçsız ve soğuğum. Kendime her şeye

 Bilmiyorum bilmiyorum. Bağımsızlığa mı gidiyorum bilinmeze mi bilmiyorum. Ucu gözükmese de heyecanlı gidiyor. Bu heyecan beni mutlu ediyor. Var olan boktan durumdan nasıl çıkacağım. Bilmiyorum 

 Bu benim için bir görev ama içimde yaratıcılık hissi olmadıktan sonra bir şeye yaramıyor. Ne yazayım buraya. Bugün bir bok yapmadığımı mı ? Vakit geçirmek için ilerlemeye çalıştığımı mı ? Aklımca kendi kendime ghostwriterım ama yazarken bile ne kadar detay vereyim diye git geller yaşıyorum. Ne yapayım yani ne yapayım bilmiyorum. Umudum bitiyor kalmıyor. Karamsar olmak istemiyorum ama bu lanet evde başka çarem yok. Aile olmak çok istedim. O saygıyı görmedim. Birilerini düşünüp, onun için sorumluluk almak, benim için çok fazla. Herkes kendi sorumluluğunu alsın ve sikimdirik hayatını yaşasın. Biraz birlik istedim. Biraz lan birlik olmak çok mu zor ? O kadar insanla anlaşıp ailemle anlaşamıyorsam bunun bi anlamı olmalı. Olumlu düşünemiyorum burada oda yok. Çaresiz ve kaygılı hissediyorum. Bana iyi gelmiyorlar. Bana neyin iyi geldiğinide bilmiyorum. Boğuldum artık. Her şey üstüme üstüme geliyor. 

 Bir yola çıktım o yüzden zorla yazıyorum. İstemiyorum yazmak ama yapacak bir şey yok.Hiç bir şey yolunda gitmiyor. Umut etmektende beklmektende bıktım. Monoton ilerlemek canımı sıkıp duruyor. İsteğimde heyecanımda yok. Sıkıldım artık. Tatil falanda istemiyorum. Hareket etmek istiyorum bir şeyler yapmak istiyorum yorulmak istiyorum. Yorulmadan olmuyor. Belirsizliktende bıktım. Usandım.  Nefes almak bile gereksiz geliyor. Sıcak ne meret şeymiş arkadaş. 

Bazen geç kalmışlık hissi insanı korkuya düşürüyor. Bu korku telaş yaptırıyor. Telaşlı is aceleyi, acele de şeytanı çağırıyor. İçimizde ki şeytanları yenmenin en kolay yolu nefes almak. Nefes aldığım zaman, insanlığımı tekrar hissediyorum. Kastettiğim şey normal değil. İstemli olarak bilerek alınan nefes. Nefes her şeyi kesip baştan başlatıyor burda beni çok sevindiriyor. Başlığı atarken aklıma gelen ile paragrafa başlarken aklıma gelen birini tutmuyor ve uçuyorum. Düşünceler ateş ediyor. Yazıya geçip kül oluyor. Yazlan her harf bana da kul oluyor.  Birini tanırken, nazar değmesin diye çevreme anlatmamak ile görüş almak arasında kalıyorum. Nazar değince üzülsem de görüş almayınca pişman olacağım kesin

Bir alışkanlık 2 kere üst üste ertelenirse kopar biter yok olur. O yüzden dün yazmayı unuttum ve bugün 2 kere yazıyorum. Bugün de yazmasam yarın 3 kere yazmam gerecekti ve yazamayacaktım. Bu da beni buradan koparacaktı. Yazmaya çok hevesim olmasa da kopmama duygusu daha ağır basıyor. Herhangi bir şeyi geliştirmek istiyorsanız yazmalısınız. Çünkü insanlık tarihi yazıyla başlıyor.  Aktarılan her şey yazı Ölümsüzlük için kazı Hissettiğinde içinde sızı Yazmak bunun tek ilacı

 Bu sefer vaktinde yazabilidim. Biraz afirmasyon ve hayal ile işler yetişebiliyor. Yetiştiği taktirde de her şey yolunda oluyor. Yolu bulmak görmek hayal etmek işte tüm mesele bu. Yolsuz kalınca amaçsız oluyoruz. Pof ben neden her yazının 3. cümlesinde felsefeye geçiyorum. Çok çene patlattım. Yapmam gerekenleri yaptım. İnsanlara duymaları gerekenleri söyledim. Yeni şeyler öğrendim mi evet. İnsanı insanlığından ve yolundan çıkaran şeyler:  1) Yalnızlık 2) Anarşik bağımsızlık 3) İsyankarlık 4) Aşırı bireyselcilik. Birlik beraberlik önemli ama daha önemlisi kimlerle beraber olacağımız. İnsanları olduğu gibi kabul edebiliyorum. Sevdiklerimle sınanıyorum. Her zaman böyle olacak, sular akacak zaman geçecek. Bir gün daha geride kalırken yaşlanmış olacağız. Zamanın bu kadar hızlı akması mı acı, yoksa ben hala takamadım mı tacı hacı, bunu bende bilmiyorum arap bacı.... 

 Gün içinde yazmalıydım ama yazamadım. Yapacak bir şey yok burası İstanbul ve insanların zaman algısı biraz kayabiliyor. Bu inanılmaz curcuna çok hoşuma gidiyor. Çok hoş insanlar ve inanılmaz imkanlar var. Bulunduğum yerde rahatsız hissediyorsam, ilerlemekten başka çarem yok.  Eylül ayını bekliyorum. Beklediğim şeyler olursa, kelimenin tam anlamıyla bambaşka olacağım. Bu beni dibine kadar tatmin edecek gibi duruyor aksi de olabilir ama bu kadar insan bu kadar boş ne yapıyor diyip duruyorum. Zaman kaybetmekten başka bir şey yapılmıyor. Neden neden diye sormak bile sıkıcı geliyor. Banane diyince bencil hissediyorum fakat zamanımı düzgün şeyler için değerlendirmeliyim. Bu düzgün şeyler beni heyecanlandırıyor. Bu heyecan bana iyi gelecek yaralarımı sarmayacak. Daha büyük kocaman yaralar açacak. Saklı bir hayatım olacak bu bana, insan olarak rahatlık çalışan olarak rahatsızlık verecek. Aksi takdirde gideceğim. Melih uçuyorsun Melihhhh Gitmek kulağa çok güzel geliyor, orada büyük pa...

 Bir kez daha ölüm yanı başımdan geçti. Uzun zamandır, varlığını hissetmiyordum. Hiç bir zaman aklımdan çıkmıyordu ama yakınına gelmesi bir anlık üzdü. Bir dede öldü. Mahalledeki dedeler kankalarımdır. Nasihat ederler,severler laf ederler... Haberi alınca gözlerim doldu ağlayacaktım. Sonra durdum dedim ki adam 90'ı geçti. Vaktı gelmişti. Çok acılar çekti. Ona rağmen mutlu ve gülümsüyordu. Ölüm her zaman aklımda ama yakınımdan geçmediği sürece hissettirmiyor. Akılda olması değil hissettirdiği gibi etki etmesi gerekiyor. Bunun bilincinde olmam lazım.